به گزارش  مهر، در سالهای اخیر رتبه بندی دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی کشورها در راس برنامه های نظام رتبه بندی ملی و بین المللی قرار گرفته است. برای این کار بسیاری از کشورهای جهان نظام ملی رتبه بندی خود را تدوین کرده و هر سال دانشگاهها و موسسات تحقیقاتی کشور مربوط به خود را ارزیابی و رتبه بندی می کنند.

نظامهای رتبه بندی ملی را که معمولا توسط بخش غیردولتی اداره می شوند می توان در بین کشورهای توسعه یافته و هم در بین کشورهای در حال توسعه مشاهده کرد.
 

در برابر نظامهای ملی رتبه بندی نظام های بین المللی رتبه بندی قرار دارند. تاریخ این نوع رتبه بندی به سال ۲۰۰۳ میلادی بر می گردد که ۳ نوع از این نوع نظام های بین المللی تایمز، شانگهای و QSهستند. این نظامها هر سال دانشگاههای جهان را بر اساس معیارها و شاخصهای مربوط رتبه بندی در سال ۲ تا ۳ سال گذشته رتبه بندی می کنند. 

به تازگی نظام دیگری پا به عرصه حیات گذاشته است که دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی را قرار است به صورت منطقه ای رتبه بندی کنند. این نظام عبارت است از نظام رتبه بندی دانشگاههای جهان اسلام. رتبه بندی دانشگاههای جهان اسلام توسط وزارت علوم به پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) واگذار شده است و در مرحله نخست مقرر شده تنها دانشگاهها و موسسات تحقیقاتی ایران مورد بررسی و رتبه بندی قرار گیرند. این رتبه بندی که در فاصله تابستان و پاییز ۸۹ انجام شده و ISC  نتیجه رتبه بندی را در اختیار مقامات وزارت علوم قرار داده است. 

۲۰ دانشگاه تراز اول کشور بر اساس رتبه بندی ISC 

به گزارش مهر،‌ همچنین پایگاه استنادی علوم جهان اسلام، در نشست وزرای کشورهای اسلامی در عربستان شرکت می کند این نشست مربوط است به نشست فوق العاده کشورهای اسلامی و در آن بعد از انجام اطلاعات لازم در معیارهای رتبه بندی برای نخستین بار دانشگاهها و پژوهشگاههای جهان اسلام ارزیابی و رتبه بندی خواهند شد.

پستهای مرتبط :

• No Related Posts

پستهای مرتبط :

• No Related Posts

نظرات و دیدگاه ها برای این مطلب